BİYOGRAFİSİ

 
 
Fazıl Mancılık

 
1958 yılında
Aşkale’nin Halitpaşa (şimdiki adı Yeniköy) köyünde doğdu. İlköğrenimini
Aşkale’de, ortaöğrenimini Erzurum’da tamamladı.

Geçmişi Tercan yöresinden gelen bir aileye dayanmaktadır. 7 yaşına
kadar köyünde yaşayan Mancılık daha sonra ailesiyle birlikte
Aşkale’ye yerleşti.

Aşıklık geleneği ve şiirle küçük yaşlarda ilgilenmeye başladı. Özellikle
Aşık Reyhani’den (1932-2006) etkilenerek lise yıllarında bağlama
çalmayı öğrendi ve şiir yazmaya yöneldi.

Askerlikten sonra bir Bursa’ya yerleşen ve bir devlet kurumunda göreve
başlayan Fazıl Mancılık bu dönemden sonra müzikle daha da yoğunlaştı.
1980 yılında İstanbul Radyosu bünyesinde açılan halk müziği
sınavını kazandı. Ancak polislik görevinde kalmayı tercih etti. 1985
yılında görevinden ayrılarak başka bir kurumda çalışmaya başladı, 2000
yılında da emekli oldu.

Fazıl Mancılık’ın şiirleri değişik gazete, dergi ve araştırmada
aktarıldı.

Usta malı türkülerin yanında kendi şiirlerini de seslendiren Mancılık
bugüne dek 2 de albüm hazırladı.
 

 
Beni

Ah çekerim geçip giden ömrüme
Gizli gizli kınar olmuş el beni
Kahpe felek sana nettim neyledim
Vurdu vurdu yaraladı kul beni

Ayı güne günü yıla bağladım
Yağmur oldum aktım aktım çağladım
Türkü yaktım arkan sıra ağladım
Bundan gayrı yaralasın tel beni

Sil gözün yaşını artık ağlama
Al üstüne kara libas bağlama
Lokman olsan ilaç etmem yarama
Gel de mezarıma orda bul beni
 

 

Kaderim Dedim

Yıkıla gurbeti ömrümü yedi
Kaderim kaderim kaderim dedim
Ne gelenim nede gidenim olur
Kaderim kaderim kaderim dedim

Al yazmamın alı karaya döndü
İçerde sızım var yaraya döndü
Göçmen kuşlar bile sılaya döndü
Kaderim kaderim kaderim dedim

Bülbül oldum amma ötemem gayri
Yetti bu çileler çekemem gayri
Ayrılığa değer biçemem gayri
Kaderim kaderim kaderim dedim

Havar deli gönül havar da havar
Gurbet el garibi başından savar
Sılada yolumu bekleyenim var
Kaderim kaderim kaderim dedim
  

 

 

SANATÇININ RESMİ

REKLAM