BİYOGRAFİSİ

 
 
Aşık Özeri

 
1938-2011.
Yusufeli’nin Zor (şimdiki adı Esenyaka) köyünde doğdu. Asıl adı Ahmet
Özer’dir. İlkokulu köyünde okudu. İlkokula devam ederken, bir yandan da
Kuran ve Arapça okuyup yazmayı öğrendi.

Aşıklık geleneğinin yaygın olduğu bir çevrede yetişti. Ancak özellikle
Aşık Huzuri’den (1886-1951) etkilendi. Huzuri öldüğü zaman
Aşık Özeri henüz 13 yaşında olmasına karşın hem o zamana dek
hem de sonraki yıllarda Huzuri’nin şiiri ve tavrından çok şey
öğrendi.

Aşık Özeri, şiir yazmaya 19 yaşında başladı. Askerden
döndükten sonra o döneme dek yazdığı şiirleri basılması için verdiği
matbaadan bir daha geri alamadı. Ancak bu şiirler hiçbir zaman basılmadı ve
akılda kalanların dışındakiler yitip gitti.

Yaşamı, küçük yaşlardan itibaren gurbette geçti. 1973 yılında
Almanya’ya gitti. 3 yıl sonra yeniden köyüne döndü. 1981
yılında gittiği Libya’da ise 2 yıl kaldı.

Yaşamında Efkari (1900-1980), İzhari (1914-1983), Pervani gibi birçok
aşıkla dostluk kurdu. Bazılarıyla karşılaşmalar da yapan Aşık Özeri, Aşık
Huzuri’de simgeleşen geleneğin yaşayan son önemli temsilcilerinden biridir.

Başta sevgi ve toplumsal taşlamalar olmak üzere, gezdiği gördüğü ve ilginç
bulduğu her konuyu işleyen Aşık Özeri, halk şiirinin tüm türlerinde
örnekler vermektedir.

Aşık Özeri köyünde öldü ve orada toprağa verildi.

Aşık Özeri’nin yaşamına ilişkin Cemil Aytekin tarafından
yapılan bir araştırma, »Yusufelili Özeri« (1997) ve şiirlerinin bir
bölümü ise »Durma Gel« (2008) adlı kitaplarda yayınlandı.
 

 

Dağlar

Bugün sizin gibi başım dumanlı
Çöktü içerime merağım dağlar
Kışın karla boran yazın çimenli
Yarden ve sizlerden ırağım dağlar

Açar çiçeklerin yellerin eser
Orman yeşil saçar toprak su kusar
Düşündükçe bana bir hüzün basar
Özledikçe çeşm-i çırağım dağlar

Yar sılada ele kına ezerken
Özeri’yim elim titrer yazarken
Eller sılasında gezip tozarken
Neden benim gurbet durağım dağlar
 

 
Eskiden

Sevgi vardı saygı vardı dost vardı
Eskiden eskiden çok çok eskiden
Gayrı bu meziyet sonuna erdi
Eskiden eskiden çok çok eskiden

Bir lokma bir hırka ona yeterdi
Babam saman telisine yatardı
Evlat babasının sözün tutardı
Eskiden eskiden çok çok eskiden

Anam tezgahını tel tel yayardı
Şal dokuyup çengo ile boyardı
İnsanlar insanı sevip sayardı
Eskiden eskiden çok çok eskiden

Özeri seninki kuru lakırdı
Nenem tezgahlarda çarşaf dokurdu
Ninniler söylerdi türkü okurdu
Eskiden eskiden çok çok eskiden
 

 

 

 

SANATÇININ RESMİ

REKLAM