Yer yüzünde gezer idim
Uğradım mülketler yatır
Kimi ulu kimi kiçi
Key kuşağı berkler yatır

Kimi yiğit kimi koca
Kimi vezir kimi hoca
Gündüzleri olmuş gece
Ancılayın çoklar yatır

Doğru varırdı yolları
Kalem tutardı elleri
Bülbüle benzer dilleri
Danişment yiğitler yatır

Ulu kiçi ağlaşmışlar
Server yiğitler düşmüşler
Baş ucunda yay asmışlar
Kuruluban yaylar yatır

Atları izi tozlu
Önleri tabılbazlı
İle güne hükmü yaz’lı
Bahadır yiğitler yatır

Gece gündüz oğlancıklar
Söyler iken bülbül gibi
Ayrılmışlar anaları
Sinlerini bekler yatır

Elleridir kınalı hep
Karavaşları şeker leb
Kargı gibi uzun boylu
Gül yüzlü hatunlar yatır

Uşacıklar oğlancıklar
Bülbül gibi öter güler
Anadan ayrılmış bunlar
Kızıl al çiçekler yatır

El bağlamıştır kamusu
Hak Çalaptandır umusu
Nökerli kızdır kimisi
Alınmadık haklar yatır

Yunus bilmez kendi halin
Çalaptır söyletir dilin
Bir nicesi yeni gelin
Ak teleme yüzler yatır

Yazar

deniz

PAYLAS